Tak, ja wniosłam pozew. I tak, ja sie rozwiodłam, uciekając od męża przemocowca i narcyza. Dla bezpieczeństwa swojego i dzieci. Walczyłam 5 lat o moje małżeństwo. Doprowadzilo mnie to do depresji, stanów lękowych- mnie, i dwoje moich dzieci. One sa tak skrzywdzone przez ojca, ze dzisiaj wyrzucam sob...

Duzo w Twoich wypowiedziach jest oceny. Biblia mowi, ze jeden jest tylko sędzia- ten Najwyższy. Ja nauczylam sie pokory, to, przez co przeszłam bardzo dobitnie mnie jej nauczyło. Nie chodzi o to, czy sie dogadamy czy nie. Mysle, ze jednak po cos tu jesteś, i po cos piszesz. Ja, odchodząc, uwolniłam ...

Nie wiem, jak cierpiała Twoja żona, moge powiedzieć, jak cierpiałam ja i moje dzieci. I tak, odeszłam, w imie swojego bezpieczeństwa i bezpieczeństwa dzieci, bo to bylo wazniejsze niz bycie z przemocowcem i damskim bokserem. Tak, jak czytam, to bardzo kategorycznie stawiasz sprawe, jakbyś nie dostrz...

Współczuję sytuacji. Nie wiem, jaka byla odpowiedz na pozew, ale jeśli nie ma zgody miedzy wami, zina chce rozwodu a Ty separacji i jest impas, no to nie ma wyboru, jak tylko pozwolić zdecydować sądowi. Cokolwiek sąd nie zdecyduje, z jego wyrokiem bedzie trzeba sie pogodzić. Nic innego nie zrobisz, ...

Zgadzam sie poniekąd z Niepozornym, sama byłam w podobnej sytuacji, gdzie emocje i uczucia byly tak silne, ze nie pozwalały podjąć racjonalnej decyzji. Musialam okrzepnąć, uspokoić sie. Dlaczego poniekąd? Bo decyzju podjetej pod wplywem emocji juz nie zmieniłam, ale przynajmniej wiem, ze podjęłam ją...

Ja powiem tak- dzisiaj jest tak, jutro inaczej. Moj mąż tez deklarował ze bedzie płacił połowę wydatków na dzieci, no i teraz jest mi winny jakieś 15 tysiecy. Oczywiście grosza nie dostałam na konto. Dlatego poszedl pozew alimentacyjny i koniec. Zadbaj o siebie. Brutalnie zabrzmi, ale zdrajcom nie m...

Tez mialam takie myśli w głowie- ze to szatan mi mąci w głowie, i pcha w wiadomą stronę. Oj, bardzo często tak myślałam. Pomogła mi mądra spowiedź. Nie mam stałego spowiednika, ide tam, gdzie mnie cos pcha. To bylo przed świętami. W jeden dzien nie mogłam znaleźć miejsca na parkingu kościoła. Odjech...

Jeszcze Żono- po pierwsze, współczuję sytuacji. Przykre, co opisujesz, przykre, ze myślisz o sobie to, co myślisz. Po drugie- nikt tu Ci nie powie- zrob to czy tamto. Decyzja należy wyłącznie do Ciebie. Nikt nie moze kierować Twoim życiem, to Ty sama musisz to zrobić. Ja trafilam tu w strasznym mome...

Święte słowa Bławatku- ja jestem warta uwagi i kochania. Dokładnie tak, jesteśmy warte uwagi i kochania. A jesli tego nie ma- jaki jest sens zwiazku? Ja nie do konca pogodziłam sie ze zdrada męża. Bylo ciezko, bo mimo oczywistych dowodów maz szedł w zaparte. Drugim razem takze. Mysle ze byloby latwi...

Minęło troche czasu, wydarzyło sie bardzo dużo. Dobrego i złego. Dobre to, ze jestem blisko z córką. Odpuscilam to, co nas dzieli, bo przeciez nie mam na to wplywu. Ciesze sie, ze jest szczesliwa. I ze jest pod opieka lekarza i terapeuty. Ja rowniez jestem juz od pewnego czasu pod opieką lekarza i t...

Nie wszystko da sie logicznie wytlumaczyc. Ja często zdejmowałam obrączkę, bo puchły mi palce, i to bylo naturalne. Jak ja zdjęłam ją po złożeniu pozwu, dla mnie był to symbol podjęcia decyzji, dla meza niekoniecznie, bo nie zawsze ją nosilam. Ale brak obrączki męża jakby to przypieczetowal na amen....

Tak, najpierw zdjęłam ja. Od chwili kiedy podjęłam decyzję. On nosil cały czas. Jak zdjął, zabolało. Taki widoczny znak ze to juz koniec. Nawet sala sądowa byla dla mnie lżejszym przeżyciem. Nie wiem, dlaczego. Co zmienia rozwod? To, ze bede sama. Małżeństwo sakramentalne bedzie zawsze, wiem. Ale zy...

Cierpię strasznie. Ja nie chcialam tego rozwodu. Ale nie mialam wyboru, on mi go nie zostawił, musiałam sie rozwieść. Po prostu musiałam. Nie dało sie tak dalej żyć. Ale uczucie jest. Nie potrafię go nazwać. Możliwe, ze nie chce go nazwać.

Moze gdzies jest światło. Mnie ogarnia mrok i łzy.

Dla mnie swiat sie w pewien sposób skonczyl- ten, który znałam, który kochałam, w którym czulam sie bezpiecznie. Tego juz nie ma i nigdy nie bedzie. To jest smutne. To jest przykre i bolesne. Oczywiście ze małżeństwo bylo dla mnie ważne. Wychodziłam za maz z miłości, po długim narzeczeństwie. To byl...

Tak, tego momentu bardzo sie bałam. No ale musial przyjść.

Moja leży w szufladzie od dawna... i tez byl to symbol.

Teraz trzeba skupić sie na reszcie spraw. Tylko- jak przestać myśleć?