![Obrazek](https://cosgan.de/images/smilie/frech/g025.gif)
Belfrem nie jestem, to moje hobby jedynie
![Obrazek](https://cosgan.de/images/smilie/frech/o100.gif)
![Sarkazm ;-)](./images/smilies/icon_e_wink.gif)
Raporty i konspekty... łoj....
![Obrazek](https://cosgan.de/images/smilie/frech/o080.gif)
No - zdecydowanie nie moja bajka. Cóż.
Moderator: Moderatorzy
mare1966 pisze:Wg. mnie istotne jest czy
ktoś trwa z NAKAZU ( Kościoła , wiary itp. ) , ale bez tej WEWNĘTRZNEJ ZGODY .
Jeżeli jest ta wewnętrzna zgoda , przekonanie i jakaś taka głęboka wiara
w sens i jakieś ZAWIERZENIE BOGU
i ktoś robi to DLA BOGA
............. to nie bardzo będzie go tak UWIERAŁO
co robi małżonek , ile i jak grzeszy .
Jeżeli jest ta wewnętrzna zgoda , przekonanie i jakaś taka głęboka wiara
w sens i jakieś ZAWIERZENIE BOGU
i ktoś robi to DLA BOGA
............. to nie bardzo będzie go tak UWIERAŁO
co robi małżonek , ile i jak grzeszy .
Jeżeli jest ta wewnętrzna zgoda
Z całym szacuneczkiem karo17karo17 pisze:Nasuwa się pytanie czy człowiek (mąż, żona) są dysponentami komunii św.?
To trochę tak jakby mąż od którego odeszła żona miał w ręce komunie. I mówił: Wrócisz to dostaniesz. Jak nie to dostaniesz ale gest Kozakiewicza i na tym się skończy.
Wtedy taki mąż może poczuć się jako ktoś kto ma jakąś władzę.
Tylko pytanie czy to człowiek według swojego uznania ma decydować kto może przyjmować komunie?
Dla grzeszników, ale zbrudzonych grzechami powszednimi i lekkimi, wynikającymi ze słabości mimo pragnienia czynienia Woli Bożej, a nie chęci naginania przykazań do swoich potrzeb ( grzech ciężki).
Mt 22, 11-14.Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka, nie ubranego w strój weselny. Rzekł do niego: "Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego?" Lecz on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: "Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów". Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».
Mt 26, 24bByłoby lepiej dla tego człowieka, gdyby się nie narodził.
1 Kor 11, 28-29Niech przeto człowiek baczy na siebie samego, spożywając ten chleb i pijąc z tego kielicha. Kto bowiem spożywa i pije nie zważając na Ciało [Pańskie], wyrok sobie spożywa i pije.
No cóż.mare1966 pisze:Ja nie optuję za Eucharystią dla np. cudzołożników ,
ja tylko się zastanawiam
i stawiam pytania .
Nie zadowalają mnie łatwe odpowiedzi .
jacek-sychar pisze: Dlatego każde usprawiedliwianie związków niesakramentalnych (chociażby poprzez umożliwienie im Komunii św.), traktuje jako podważanie nierozerwalności małżeństwa.
I jeszcze cytat z Ewangelii:
Powiedział im : « Kto oddala żonę swoją , a bierze inną , popełnia cudzołóstwo względem niej . I jeśli żona opuści swego męża , a wyjdzie za innego , popełnia cudzołóstwo ». (Marka 10, 11-12)
i
Każdy, kto oddala swoją żonę, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo; i kto oddaloną przez męża bierze za żonę, popełnia cudzołóstwo. (Łukasza 16,18)
I tak to jest kiedy umysł zaczyna spekulować.mare1966 pisze:Cudzołóstwo to cudzołóstwo ,
ale jest jakiś cytat z Biblii ,
który łączy w jednym
cudzołóstwo i eucharystię ?
Mnie zastanawia to niebezpieczeństwo formalizmu ,
a sprawy ducha
wyjątkowo trudno
ważyć .
(Raczyłeś pominąć Żydów, Muzułmanów, Buddystów i Hindusów - byłby full ekumenizm)mare1966 pisze:Nierozerwalność małżeństwa w samym Kościele
nie jest i nie była jednoznaczna .
O ile wiem , prawosławie nawet w życiu wiecznym
tę nierozerwalność podtrzymuje .
Protestanci są z kolei na lewo , a katolicy pośrodku .
...Panie Boczku - weźże się pan nie kompromisujmare1966 pisze: Czy bardziej miłe są Bogu małżeństwa formalnie sakramentalne
a zupełnie nie żyjące z Jego WSZYSTKIMI przykazaniami ,
czy też te cudzołóżne , a jednak w wielu wymiarach żyjące po bożemu .
Ja bym się tu bał wypowiadać za Pana Boga .
Masz rację Karo, to nie nam ludziom oceniać i osądzać innych. Jednakże trochę niepokoi mnie uciekanie od sedna problemu, bo na pewno nie jest nim akademicka dyskusja o grzechu cudzołóstwa i innych. Sednem jest co ja ze swoimi grzechami zrobię, czyli o sakramencie pokuty. Czytając Wasze wypowiedzi mam wrażenie jakbyśmy byli na zachodzie Europy, gdzie sakrament ten zupełnie zanikł a wszyscy przystępują do komunii (może dlatego żyjący w związkach niesakramentalnych czują się tam gorzej, bo tylko oni nie mogą przyjmować komunii). Nie wiem może jestem nie w temacie ale chyba nie zmieniono 5 warunków spowiedzi. Dla mnie nawrócenie nie jest jednorazowym faktem, bo ja chcę codziennie się nawracać, chcę być lepszym człowiekiem dla Boga, dla siebie i innych ludzi. Niestety chociaż duch ochoczy to jednak ciało jest słabe i niestety ale do końca życia będę nałogowym grzesznikiem i zdarza się, że upadam.karo17 pisze: ↑02 lip 2018, 16:07 Człowiek na człowieka patrzy po "ludzku".
Bóg ma trochę szerszą wiedzę o człowieku.
Cudzolożenie jest najbardziej widoczne. A co z miłością i uczciwościa małżeńską? To już ciężej zobaczyć. A tu mogą być zaniedbania ciągnące się latami. Aż w końcu jeden z małżonków mówi dość i odchodzi. A drugi otwiera wtedy oczy. Jak to?
Przecież miało być na zawsze, bez względu na wszystko.
Chyba nikt nie bierze ślubu żeby zaraz po nim uganiać się za kowalskimi
Wszystko ma swoją przyczynę.
Znam (i każdy pewnie zna) małżeństwo gdzie żyją bez sakramentu. A widać tam wzajemny szacunek zrozumienie. Pewnie o takich mówił Franciszek. Czy nie mają żadnych kłopotów?
Pewnie mają.
No i dla takich małżeństw jest miejsce w kościele. Koło drzwi albo za drzwiami. Żeby przypadkowo się nimi nie gorszyć.
Znam też oczywiście sakramentalne gdzie jest przemoc nałogi rujnujace życie rodzinne? To nie gorszy oczywiście. I co niedzielę jest pełne prawo do komunii.
Jak na jedne a jak na drugie patrzy człowiek a jak Bóg?
I kto zasłużył na komunię?