Dochodziła pierwsza w nocy, gdy obudził mnie swąd wygasłego cygara.
Wyszedłem z łóżka by zobaczyć śpiącego przy kompie Stefka.
Pociągnąłem go trzykrotnie za frędzel szlafmycy.
-Pobudka palaczu!
-Co, co się stało? - podniósł zaspaną twarz
Nie mogłem sobie darować zacytowania w tym miejscu klasyka:
-Gdybym był niedyskretny zapytałbym skąd pan ma na pięciomarkowe cygara.
-Ba - wszedł idealnie w rolę Stefek - A gdybym ja był niedyskretny..
-Na szczęście - podsumowałem - obaj jesteśmy dyskretni.
I wybuchnęliśmy jednocześnie salwą.
-Jest po pierwszej co robimy? - zagadnął
-Wyjrzałem zza żaluzji i podjąłem inicjatywę: -Ubieraj się idziemy na dwór.
Był lekko zdziwiony ubierając kurtkę i buty.
Otworzyłem okna w pokoju i kuchni by zrobić przeciąg na czas naszej nieobecności.
Na zewnątrz padał śnieg.
Płatki miarowo lądowały gdzie popadnie. Wiatr był żaden więc najczęściej prostopadle.
Jeden wleciał mi między szal a kołnierz powodując grymas uśmiechu.
Stef ulepił kulkę i walnął mnie w kurtkę.
-Zrobimy bałwana - zignorowałem jego atak kulką.
-Po co?
-Jak dzieci będą szły rano do szkoły to się będzie do nich uśmiechał - wyjaśniłem.
Stefek uśmiechnął się szelmowsko:
-Jak staniesz o 7.40 w tym miejscu to efekt będzie ten sam - i parsknął stłumionym śmiechem.
Zawsze uważałem się za osobę z poczuciem humoru.
Z prędkością Charlesa Bronsona wyemitowałem w kierunku kpiarza trzy białe kule.
Palacz mego cygara, wypijacz drogiego trunku i czytacz mych książek w jednym uchylił się ze zwinnością Brusa Li przed szybkim atakiem i rzucił się do jeszcze szybszej ucieczki.
Dopadł do nowego modelu Lexusa należącego do któregoś z biednych lekarzy piastującego nocny dyżur w pobliskim szpitalu.
Wiedział spryciarz że nie zaryzykuję śnieżnego ostrzału przy nowiutkiej karoserii czyjegoś cacka.
-Wiem że nie zaryzykujesz teraz ostrzału - odczytał na głos me myśli
-Czytasz w moich myślach drogi Stefku, wyrobiłeś się, gratula..
W tym momencie otrzymał bombę w czapę!
-Ej łobuzy!! -wychynął z okienka nocny stróż - Chcecie mi porysować nową karoserię? -krzyczał machając pięścią -Jazda mi stąd ale już bo dzwonię po ochronę!!
-Panie! -upomniał go Stef - Nie rycz pan tak po nocy bo lekarzy pobudzisz!!
-No to ja wam teraz dam!!! - zawyło z okienka.
Nie trwało długo jak z budki wykaraskał się dwumetrowy osiłek z wielką lagą i ruszył na nas ruchem jednostajnie przyśpieszającym.
Zdecydowaliśmy wycofać się taktycznie za dwie nogi bukowych posągów na terenie parafii. Kiedy agresor pojawił się w polu rażenia czas mediacji uznaliśmy jednogłośnie za wyczerpany i na olbrzyma posypał się grad celnego ostrzału.
Pierwszy pocisk zerwał mu beret, drugi trafił w okulary i.. było po wszystkim.
Wypuścił z ręki tęgą lagę i jął błagać zlitowania.
-No, no już! -dobruchał go Stefan -Ma pan szczęście że nie jesteśmy łobuzami.
Dwumetrowy stróż pokornie przytaknął i ulotnił się do swej dziupli.
Ulepiliśmy wysokiego jak stróż bałwana. Do łapki wsunęliśmy mu brzozową miotełkę, nos z małej marchewki, oczki z dwóch kamyczków węgla i czapeczkę z blaszanej puszki fikuśnie z lekka przekrzywionej w prawo i uczciwość
-Stef - zerknąłem na komórę - balujemy już godzinę.
-Wracamy, zziębłem do kości - zgodził się.
Wychyliliśmy po rozgrzewającym kuśtyczku i wskoczyli do swych łóżeczek.
Za oknem śnieg pokrywał coraz wyższą warstwą dachy samochodów, nagie konary drzew, parapety parafii i budkę stróża bez względu na równouprawnienie czy też jego brak
W kominku trzaskało.
Przez chwilę poczułem brak magii Warszawy w pobliżu UM ale nie zdążyłem już zadywagować dlaczego, gdyż zamknąwszy oczki, wziąłem i zasnąłem.
Stefo coś sobie przypomniał, wyskoczył z łózia, przydreptał na forum i wysłał to:
https://youtu.be/8xPvZEogTgY