gosiakasia - brawo!!! Tak się ucieszyłam, jak zobaczyłam twój wpis, bo to, że czujesz co czujesz, to jest wymierny efekt naszej pracy warsztatowej (i pewnie jakiejś Twojej wcześniejszej też)! A że dla Twojego otoczenia może to być niewygodne, to inna sprawa... Ten etap jest trudny, jednak nie ma dobrych relacji z innymi ludźmi bez dobrej relacji z samym sobą, a to się zaczyna od uczuć. Dopiero jak je znamy, czujemy, możemy sobie poobserwować: czy myśli, które są źródłem tych uczuć, to adekwatna interpretacja obecnej rzeczywistości, czy raczej skutek jakichś wcześniejszych doświadczeń, np. zranień z dzieciństwa? I wtedy możemy ewentualnie zmienić myślenie na bardziej prawdziwe (a za tym pójdzie pewnie zmiana uczuć) - albo nie zmieniać nic i już. Ale najważniejszy jest ten pierwszy krok: odczytanie uczucia, czyli smsa od Pana Boga. On przecież nie udaje, nie zmyśla, nie kombinuje... gosiakasia,trzymaj się mocno, z Panem Bogiem
![Duże szczęście, bardzo dobry humor :D](./images/smilies/icon_e_biggrin.gif)