Kryzys małżeński

[tosopl]

Witam Wszystkich
Małżeństwo Katolickie.
Zaczęło się od problemów psychicznych córki. Brak jednej linii w tej sprawie. Moje wycofanie, depresja, lęki w tym czasie oraz kłótnie. Od kilkunastu miesięcy jestem w terapii indywidualnej a ona od kilku miesięcy. Odkąd zaczęła terapię a ja stałem się spokojny i zaczęliśmy trzymać się razem w sprawie córki ona zaczęła skracać dystans mimo iż sypiamy ze sobą osobno od ponad roku i zadeklarowała że nie jestem dla niej partnerem.
Więc od około marca pojawiło się kucanie kiedy leże na kanapie, odsuwanie stolika i siadanie przy mnie w odległości ok 30 cm, pocałunek przy znajomych, opiekowanie się mną bo jestem chory na sm, iskanie pleców, prośby z jej strony o posmarowanie pleców, prośby o drobne naprawy itp, głębokie spojrzenia w oczy, nagość z jej strony i mojej, wchodzenie do łazienki kiedy biorę prysznic i zagadywanie mnie wraz z podchodzeniem do mnie, dotyk, siadanie obok mnie tak że się stykamy . Ona od kilku lat ma klimakterium. Ostatnio miała do mnie pretensje o córkę i powiedziała że między nami uczucie wygasło.Czy rzeczywiście to koniec czy jest szansa na odzyskanie żony.
Jest jeszcze wiele innych jak w marcu kiedy wyznałem że bardzo mi się podoba to wtedy ona powiedziała że nic z tego nie będzie. Wyszedłem z domu a ona za 10 minut dzwoniła z pytaniem czy załatwiłem jajka dla znajomej. Tych różnych przykładów jest sporo. Oczywiście bywają dni kiedy jest wycofana.

[Abigal]

Witaj tosopl.

Zapraszam Cię do zajrzenia na stronę wspólnotową http://sychar.org/pomoc/, znajdziesz tam materiały i informacje nt kryzysu małżeńskiego, konferencje z rekolekcji wspólnotowych, również świadectwa małżonków.

Pozdrawiam i mam nadzieję, że wesprą Cię nasi forumowicze.

Pamiętaj, aby nie podawać szczegółowych informacji, internet nie jest anonimowy.

[Bławatek]

Witaj,
Dostajesz wiele sygnałów od żony i to pozytywnych, a czy ty też wychodzisz z inicjatywą?

Generalnie (po lekturze wielu historii) widzę, że największym problemem w wielu małżeństwach jest nieumiejętność zdrowej komunikacji i często brak szczerości. Zamiast wsłuchiwać się w słowa czy sygnały i pytać czy dana osoba to ma na myśli to często ludzie lubią odczytywać i myśleć po swojemu i wówczas często zachodzą błędy komunikacyjne. Może warto zaproponować szczerą rozmowę zamiast się domyślać lub pytać obcych?
Mój mąż nie był nauczony rozmów I gdyby na bieżąco mówił co mu nie odpowiada i czego oczekuje to nasze małżeństwo wyglądałoby inaczej. Ja miałaby szansę inaczej reagować, działać.

Czasami najprostsze rzeczy są najtrudniejsze.